Defalarca dinleyenlerin bile her dinleyişlerinde dehşetle ürperdikleri “Görmez Alp Efsanesinin” bir parçası olmaya hazır mısın? O zaman beni dikkatle dinle. 

Bundan 2 milyar yıl önce Bahçe galaksisinde binlerce fasulye ve nohut gezegenine sahip olan iki açgözlü horoz yaşamaktaydı. Bu horozlar var ya bu horozlar yeni keşfedilen bir bamya gezegenini paylaşamadıkları için nükleer savaş çıkarmak üzereydiler.    

Fasulye ve nohuttan kazandıkları paralarla durmadan füze ve bomba yapan açgözlü horozların savaş hazırlıkları sürerken bazı ileri görüşlü insanlarsa kara kara düşünmeye başlamışlar. Çünkü savaşın sonunda galakside açlık ve susuzluk olacağını çok iyi biliyorlardı.

Ne yapıp edelim diye konuşurlarken içlerinden biri kuşburnu ve ıhlamur gibi en değerli besinlerimizin tohumlarını savaştan etkilenmeyecek bir yere saklayalım demiş. Başka bir insanda bu çok iyi bir fikir, ama nereye saklayabiliriz diye sormuş. Diğeri de: Lahana gezegeninin kuzeyinde çok derin ve kayalıklı bir kanyon var. Bu kanyonun ortasında da çok gizli ve korunaklı bir mağara var, oraya saklayabiliriz demiş. Diğerleri de bu fikri kabul etmiş ve hemencecik mekiklerine binip Lahana gezegenine gitmişler; en değerli besinlerinin tohumlarını saklayarak çaresizce savaşın çıkmasını beklemişler.

Ve herkesin korku içinde beklediği o gün gelip çatmış. Horozlar ellerinde ne kadar bomba ve füze varsa birbirlerine fırlatmaya başlamışlar. Hatta savaşı başka gezegenlerden teleskopla izleyenlerin anlattığına göre atılan füzeler o kadar çokmuş ki bazı füzeler havada birbirine çarparak patlıyormuş.

Savaşın nihayetinde açgözlü horozlar kendilerine ait olan o güzelim yemyeşil gezegenleri paramparça etmiş ve kendilerine ait olmayan bamya gezegenin üzerinde karşı karşıya gelerek son kozlarını paylaşmışlar. Yaptıkları horoz döğüşü esnasında üzerlerinde ki bombaları gagalayarak patlatmışlar ve çok istedikleri bamya gezegeni ile beraber yok olup gitmişler.

Horozların yok olduğu ve galaksinin de perişan olduğu nükleer savaştan sonra insanlar sakladıkları tohumları almak için mağaraya gidince bir de ne görsünler? Tohumlar yerlerinde yok. Önce şaşkın şaşkın birbirlerine bakan insanlar sonra olanları anlayınca fenalık geçirerek oldukları yere yığılıp kalmışlar. Yavaş yavaş kendilerine gelince dışarı çıkıp mağaranın önünde bulunan kuru bir ağacın altına bitkin bir şekilde oturmuşlar. 

Bu sırada oralarda yiyecek arayan zürafa Hamdi yanlarına gelerek neden üzgün olduklarını sormuş. İnsanlardan biri de: “savaştan önce mağaraya sakladığımız en değerli besinlerimizin tohumlarını çalmışlar” demiş. Başka bir insanda: “kuşburnu ve ıhlamur çaylarının kendilerini sağlıklı ve mutlu yaptığını” söyleyerek, zürafaya çalınan tohumlar ile ilgili bir şeyler bilip bilmediğini sormuş.

Bu soru üzerine gözlerini kısıp kafasını sallayan zürafa Hamdi: “birkaç gün önce Volkan dağında yaşayan komik canavarların buralarda şüpheli bir şekilde dolaştıklarını” söyler söylemez insanlarda hemen gözlerini kısıp kafalarını sallamışlar. Tohumları komik canavarların çaldığını anlamışlar. Hiç vakit kaybetmeden Volkan dağına gitmek için yola çıkan kahramanlarımız yolda savaş yüzünden aç kalan ve yiyecek arayan bir zebra sürüsü ile karşılaşmışlar. Yanlarına gidip telaşlı bir şekilde Volkan dağına nasıl gidebileceklerini sormuşlar.

İnsanları dikkatle dinleyen zebraların lideri zihni de “Volkan dağına giden kestirme bir yol olduğunu” söyleyerek, “neden Volkan dağını aradıklarını” sormuş. Kahramanlarımızdan biri de “komik canavarlar kuşburnu ve ıhlamur tohumlarımızı çaldı, biz de onları bulup tohumlarımızı geri alacağız” demiş.  Zebra Zihni de: “Volkan dağını çok iyi bilen bir kartal arkadaşı olduğunu, isterlerse onun yanına götürebileceğini, ancak, çok sakin olmaları gerektiğini yoksa komik canavarları bulmalarının mümkün olmadığını” güzelce söylemiş.

Bu sırada konuşulanları dikkatli bir şekilde dinleyen yaşlı bir zebra yanlarına gelerek, “Volkan dağına gitmeden önce şuraya oturun da size acelecilikle ilgili bir anımı anlatayım” demiş ve şunları anlatmaya başlamış.     

“Bundan yedi milyar yıl önce tekerleği keşfeden insanlar zevk için ihtiyaçlarından fazla Dino avlamaya başlamışlardı. Atların çektiği arabaları kullanan avcılar çok hızlı hareket ettikleri için Dinolar insanlardan kaçamıyorlardı ve nesilleri tükenmek üzereydi. Bizde Dinoların açgözlü insanlardan kaçabilmeleri için bir alet yapmaya karar verdik ve kaykayı keşfettik. Birkaç tane kaykay yaptık ve bunları Dinolarla denedik. İşe yaradığını görünce daha fazla kaykay yaparak Dinolara vermeye başladık.

Ancak, aceleyle yaptığımız kaykaylara binerek avcılardan kaçmaya çalışan Dinolar, bir süre sonra kaykaylarını sürerken düştüler ve yakalandılar. Bizde hemen oraya giderek kaykayları incelemeye başladık. Meğer kaykayları aceleyle yaptığımız için tekerleklerin bağlantı vidalarını tam sıkmamışız. Bu vidalarda gevşek olduğu için kaykaylar hareket ettikçe açılmış ve zavallı Dinolar da düşmüşler. Kahramanlarımıza bunları anlatan yaşlı zebra üzgün bir şekilde “Dinoların neslinin tükenmesinin nedeninin sadece insanların açgözlülüğü değil kendilerinin de acelecilikleri olduğunu” söylemiş.

Anlatılanları dikkatli bir şekilde dinleyen insanlar, açgözlü olmadıkları için Allaha şükretmişler.  Ayrıca bir daha kesinlikle acele etmeyeceklerine dair birbirlerine söz vermişler.

Bu konuşmalardan sonra kahramanlarımız, zebra Zihniden kendilerini Volkan dağına götürmelerini rica etmişler. O da seve seve yardım edebileceğini söyleyince hemencecik yola çıkıp uzun ve zor bir yolculuktan sonra Volkan dağına varmışlar. Bu sırada sağlıklı kalmak için uçuş yapan kartal, zebra Zihninin bir grup insanla birlikte yuvasına doğru gittiğini görünce hemen aşağı inip karşılarına tünemiş. Kafileyi karşılayarak bu zorlu yolculuğun sebebini sormuş. Zebra Zihni de olanları bir bir anlatarak yardımına ihtiyaçları olduğunu söylemiş.

Zebrayı sakin bir şekilde dinleyen kartal, komik canavarların yaşadıkları yeri bildiğini, ancak: oraya giden gizli geçidin ejderhalar tarafından korunduğunu, ejderhaların kuytu yerlere tuzaklar kurduğunu, bu tuzaklardan kurtulanlara nöbetçiler tarafından parola sorulduğunu ve bu geçitte en fazla bir kişinin yürüyebileceğini söylemiş. Eğer içlerinde korkusuz ve cesaretli biri varsa nerelere tuzak kurulduğunu ve ilk parolayı bildiğini söyleyerek, komik canavarlar ile mücadele edebilmeleri için gerekli olan silahları da verebileceğini eklemiş.

Bir insanda: aralarında Görmez Alp isimli çok cesur biri olduğunu ama onunda gözlerinin görmediğini söyleyince, kartal: “eğer beni çok iyi dinlerse ve acele etmezse gözlerinin görüp görmemesi o kadar önemli değil” demiş.

Daha sonra kahramanımız Görmez Alp, kartalın verdiği silahları da kuşanarak kartalla birlikte Volkan dağına doğru yola çıkmış. Geçide gelince kartal kendisini dikkatle dinleyen korkusuz Görmez Alp’e komik canavarların inlerine giden tuzaklarla dolu yolu tarif etmiş.